Weekopdracht week 25

 

De opdracht luidt:
 

Huiselijk tafereeltje

 



"Beschrijf eens een huiselijk tafereeltje naar aanleiding van een schilderij of afbeelding."
  Deze afbeelding is geschilderd door een Dordtse kunstschilder Abraham van Strij, die leefde van  1753-1826, zijn
broer Jacob schilderde terzelfder tijd voornamelijk landschappen.

  Het behoeft niet per se deze afbeelding te zijn, die men beschrijft, maar het moet wel om een huiselijk tafereeltje gaan, ook een tekening van Jetses in de boekjes van 'Ot en Sien' mogen onderwerp van de beschrijving zijn....

 Men probeert zich bij de beschrijvingen ook in de tijd te verplaatsen, waarin het tafereeltje zich afspeelt...Daar ik me als vrijgezel moeilijk in moderne gezinnen kan verplaatsen, zoek ik in het verleden naar beelden van huiselijkheid.

  Doch de scribenten mogen eveneens een huiselijk tafereeltje in eigen of andermans familiekring beschrijven aan de hand van een foto uit de moderne tijd, wanneer dit maar een  zekere intimiteit uitdrukt...

Veel succes met de opdracht.

Cees

-----------------------------------------


Het teiltje

 
Dit ben ik met mijn dochter Jacqueline, het is voorjaar 1965,
Jacqueline gaat in bad. Ze zit in het zinken teiltje, waar ik zelf ook
in heb gezeten als baby. ďKijk Jacqueline, pappa maakt een foto van onsĒ.
 
We zijn een weekendje bij mijn ouders op bezoek. Oma en opa zijn dolblij met hun eerste kleinkind, we proberen dan ook zo veel mogelijk naar ze toe te gaan.
Wij wonen dan nog in BelgiŽ, in Ingelmunster om precies te zijn.
Wat ben ik daar nog jong, 25 jaar. Mijn dagen zijn volledig gevuld met de zorg voor mijn kindje en mijn huishouding en ik vind het heerlijk. ís Morgens de baby wassen,
dan het huis aan kant maken en de was doen op het plaatsje achter het huis.
Meestal gaan we ís middags een eindje wandelen. We hebben een mooie Engelse kinderwagen
van mijn ouders gekregen, een witte wagen met een donkerblauwe kap en grote chromen wielen.

Als ik dan thuis kom slaapt Jacqueline nog vaak in de wagen. Ik laat haar dan maar lekker liggen.
Als het weer het toelaat ga ik dan nog even in mijn groentetuintje werken.
Of de bloemen en planten in de borders verzorgen, voordat ik aan mijn eten begin.
 
Jaren later, het is augustus 2002, verzorg ik de bloemen en planten bij mijn caravan.
En zie daar is het teiltje weerÖÖ.


 
 

Rina Hartman

-----------------------------------------




Huiselijk tafereel.


 
Ik ben twaalf jaar geworden en mín moeder heeft me gevraagd wat we op deze dag zullen eten. Thuis mocht de jarige altijd zeggen wat er op tafel zou komen. Ik had gekozen voor peultjes en paardenvlees. En nu zit ik met de hele familie rond de tafel. Die grote ouwe tafel bedekt met een donkerblauw zeil. Op dat zeil zitten slijtplekken en honderden kleine barstjes. Met mín vork volg ik die kleine barstjes en in mijn fantasie zie ik daar allerlei figuren in. Vreemde wezens en ook gezichten. Die zie ik ook als ik omhoogkijk naar ít plafond. En mín ogen dwalen af naar de grote lamp die aan dat gebarsten plafond hangt. Een grote bruine lamp die als een paraplu boven de tafel hangt en daar een gele lichtplas neerlegt. Aan de rand van die lamp hangt franje, van die goudgele draadjes in lusjes, waar ik vaak met mín vingertjes mee speel.

Moeder komt binnen met een dampende pan met aardappelen en mijn oudste zusje komt er achteraan met de peultjes. De hele familie kijkt zwijgend toe hoe moeder de aardappelen en de groente opschept.
Omdat ik jarig ben krijg ik een extra portie peultjes.
Vader gezeten in zín oude draaistoel. Als vader niet thuis was speelde mijn broertje en ik graag met die draaistoel die we dan als een razende rond lieten draaien, waarbij de stoel soms omdonderde. Het was een hele oude draaistoel van massief donker hout, dat door de tijd en gebruik nog donkerder geworden was. Van de ijzeren spil was de schroefdraad totaal versleten met als gevolg dat mín vader regelmatig de leuning pakte om de zitting weer omhoog te draaien.

Allemaal wachten we tot vader ít vlees eerlijk had verdeeld en als iedereen zat mochten we aan de maaltijd beginnen.
Maar dan wordt de maaltijd verstoord door een luide knal, dan schiet mín vader een paar tandjes naar beneden in zín oude draaistoel. Opeens zit hij een stuk lager. Vorsend kijkt hij de tafel rond of er soms iemand zit te grinniken. Maar met moeite houd ik mijn gezicht in de plooi en verstoord staat mín vader van tafel om de stoel weer omhoog te draaien. Onderwijl eet ik mín aardappeltjes op en bewaar die heerlijke peultjes voor ít laatst. Heerlijk, alleen die vork is voor mij een verschrikking. Zoín oude versleten metalen vork waar het koper doorheen kwam. Steeds als ik met mín tanden langs de vork ga geeft dat een afschuwelijk gevoel en dus kan ik ít niet laten om die vork langs mín tanden te halen om me zelf te kwellen.
Weer later komt mijn moeder binnen met de chocoladepudding. Ook dat stond op mín verlanglijstje. Ik word weer verwend met een extra stukje. Ik vind de pudding heerlijk maar eet eerst snel ít vel op waarvan ik altijd een beetje griezel. Na de maaltijd wacht ik geduldig tot moeder me toestaat om van tafel te gaan. Maar als vader op wil staan klinkt er weer een luide knal en nu loop ik snel naar de gang om even te lachen.
 
Haagse Edje.

 

-----------------------------------------

 

*Huiselijk tafereel.*
******


De grote vierkante tafel
stond in het midden van de kamer
zo een die je aan twee kanten uitschuiven kon
dat moest ook wel
het was een groot gezin...jawel
met een heuse echte moeder
en een vader
die nog al eens brommen kon
zo,n gezin
waarin
op zaterdagavond
spelletjes werden gedaan
maar niet voordat
alle kinderen de wekelijkse wasbeurt
in de teil
hadden ondergaan


die zinken teil stond voor de kachel
 door moeder nog eens extra
met lekker warm water gevuld
en vader vulde de kachel
nog eens flink met kolen
de grote teil
gevuld met vrolijk
spetter de spatter tumult

Met schoongewassen lijfjes
roodgloeiende oren.....
hardhandig geboend door Pa
geknipte nagels
natte haren
allemaal in een schone
maar versleten pyjama
doch weer als nieuw
opgelapt door Ma
werd er eerst met z'n allen gegeten
een schamel maar met liefde
 gekookte maaltijd door Ma
en als dan iedereen
een voldaan gevoel had
vader uit de kinderbijbel gelezen had
kwam het aller-aller fijnste
maar eerst moesten de kleinste
naar bed
evenzo de kamer en keuken helemaal op orde
en dan eindelijk.....
begon de pret.

De pinda's in dop lagen op kranten
over die hele grote tafel heen
en maar pellen
ik zal je vertellen
dat het een smulfestijn van jewelste was
daarna een spel
je weet het vast nog wel
ganzenborden....menserger je niet
dammen...Pa en zoon zaten te schaken
tot de klok
er een eind aan kwam maken
hij op de schoorsteen tien slagen sloeg
en vader en moeder
 de kinderschare naar bed toe 'joeg'
zodat zij zich ook voor de nacht
 klaar konden maken.

dat gezin van toen
was voor mij helaas niet weggelegd
daarom heb ik
 mijn kinderfantasie van toen
door deze opdracht
in dit gedicht gelegd!

*Greetje*

 

-----------------------------------------